Dreigt in Mali een burgeroorlog?

Ook interessant...

12 reacties

  1. Helga Smit schreef:

    Beste Fred,
    Een prachtig feitelijk verhaal! Met als kop;”Dreigt in Mali een burgeroorlog?” Het is goed voor te stellen dat een lezer na dit stuk daadwerkelijk gaat denken dat er geen toekomst meer is weggelegd voor Mali. Desalniettemin vraag ik me af met welke intentie dit betoog is geschreven? Naar mijn mening doet het afbreuk aan de Malinezen die zich inzetten voor het land. Ik zeg dit niet zomaar. Ik ben in december 2014 in Mali geweest, ook in Timboektoe. Ik ben erg geschrokken van de situatie maar ik heb ook ervaren hoe krachtig de Malinese bevolking is. Dat mis ik in dit betoog, hoe denken en ervaren zij de situatie. Is daar navraag naar gedaan? De feiten staan op maar papier maar wat zegt dit? Uiteindelijk zal de toekomst uitwijzen hoe het verder met Mali zal gaan. Bovendien wat wilt u met een negatief verhaal over Mali bewerkstelligen?
    Helga Smit
    voorzitter MaTimBa
    http://www.matimba.nl

    • Aart van der Heide schreef:

      Beste Helga. Waarom deze vraag aan Fred “met welke intentie dit artikel is geschreven”? Waarom mag hij de waarheid niet noemen die op vele feiten is gebaseerd? Wat bedoel je als je zegt “hoe krachtig de Malinese bevolking” is? Ben je ook in de vluchtelingenkampen in Mauritania geweest? Het Malinese volk bestaat gwoon niet. Ze hebben geen gemeenschappelijke taal, geen gemeenschappelijke cultuur enz. Tombouctou en Gao wordt tot Zuid Mali gerekend omdat Barkhane en MINUSMA daar zijn. Het land verkeert in een grote identiteitscrisis en niemand weet hoe daaruit te komen.

      • Helga Smit schreef:

        Beste Aart,

        Nogmaals het gaat niet alleen om feiten, daar heb ik geen moeite mee. Het is zoals het is. Maar met doemdenken, het suggereren van, daar heb ik moeite mee. Niemand, althans ik niet, kan een toekomst van een land voorstellen. Überhaupt de voortgang van de wereld. En nogmaals de vraag, met welke intentie is het betoog geschreven. Maar daarop zal Fred zelf een antwoord moeten geven.

        groet Helga

  2. Aart van der Heide schreef:

    Dank je Fred van der Kraaij voor deze heldere uiteenzetting. Je zet een aantal feiten, ook historische, op een rij en je oordeel is dan volgens Helga Smit negatief. Haar vraag naar de “krachtige Malinese bevolking” snap ik niet want het betreft in Mali een groot aantal bevolkingsgroepen die een aantal zaken gemeen hebben. Deze werkelijkheid heeft altijd gespeeld en mag niet ontkend worden. Ik heb al vaker gezegd dat het land nu in tweeën is gesplitst: Noord Mali en Zuid Mali en steden als Tombouctou, Gao en Kidal en ook Menaka worden feitelijk verdedigd door het Malinese leger, de Franse militairen en MINUSMA. Het begrip “Malinese bevolking” is erg vaag. Gisteravond werd ik nog door een Malinese arts in Marrakech een Malinees genoemd maar dat ben ik niet. Fred van der Kraaij’s verhaal mag dan negatief klinken maar komt niet uit dromen voort. Natuurlijk wil iedereen in Mali vrede maar niet alle strijders horen tot iedereen. dat is een feit waar je niet omheen kunt. Het Toearegprobleem zal nooit opgelost worden zolang men niet erkent dat de Fransen bij de onafhankelijkheid een ernstige weeffout hebben gemaakt. Vergelijk het met het probleem van de Koerden die pas wapens kregen op het moment dat de tegenstanders van IS hen konden gebruiken.

  3. Fred van der Kraaij schreef:

    Beste Helga,

    Allereerst hartelijke dank voor je reactie. We delen een liefde voor Mali en de hoop dat het de Malinezen goed en steeds beter gaat, dat er vrede komt, en politieke rust.
    De reden waarom ik dit artikel heb geschreven is de volgende: de wens belangstellenden zoals jij te informeren over wát er gaande is, waaróm dit gaande is, en wat de vooruitzichten en risico’s van de huidige situatie zijn. Ik heb niets ‘out of the blue’ willen suggereren, en ben beslist geen doemdenker, eerder optimist. Daarom staat er ook een vraagteken in de kop van het artikel.
    Sinds ik voor het eerst in Mali kwam, in 1972, ben ik onder de indruk van dit land en zijn inwoners. Dit gevoel is alleen maar sterker geworden tijdens en na mijn latere verblijf in dit mooie land, met zijn fascinerende cultuur en adembenemende geschiedenis. Ik ben geen voorstander van het uiteenvallen van de staat Mali. De bewoners zullen het met elkaar moeten doen om een land op te bouwen. De minderheid zal zich daarbij neer moeten leggen bij de besluiten van de meerderheid, dat is het basisprincipe van de democratie. De andere kant van de democratische medaille is dat de meerderheid de belangen van minderheden niet uit het oog mag verliezen. Waarom kiezen Toeareg voor een gewelddadige actie, en wil een hele kleine minderheid zijn wil opleggen met behulp van wapens? Sinds 1991 is Mali hard op weg een meerpartijendemocratie te worden. Waarom richten de Toeareg niet een politieke partij op en proberen hun belangen via democratische weg te behartigen? Ik vrees dat dit zou aantonen hoe klein hun aanhang is.
    Tot slot, je vraag ‘Wat wil ik met een negatief verhaal over Mali bewerkstelligen?’ Nogmaals, ik heb geen negatief verhaal willen schrijven, er is wel de grimmige werkelijkheid van de huidige situatie uit naar voren gekomen. In mijn verhaal staat dat de Malinezen oorlogsmoe zijn, de begeleidende illustratie van demonstrerende Malinese vrouwen spreekt ook boekdelen. De bevolking van Menaka toonde zich blij met het door GATIA afgedwongen vertrek van de MNLA uit hun stad. Er zouden nog meer voorbeelden te noemen geweest zijn, maar het verhaal was al veel langer geworden dan ik bij aanvang van plan was. De gevolgen van de huidige patstelling zijn groot. Veel Malinezen ‘stemmen al met hun voeten’ en reageren door naar het buitenland te vluchten. MINUSMA is niet adequaat georganiseerd vanwege een mandaat dat de vredesmacht een spagaat oplevert, zoals ik heb beargumenteerd. Kortom, de situatie is niet rooskleurig. Om onze ogen daarvoor te sluiten zou struisvogelpolitiek zijn die slechts averechts werkt.
    Hartelijke groet,
    Fred

  4. aart van der heide schreef:

    Dag Helga, ik begrijp niet wat je met doemdenken bedoelt. Niemand vindt het fijn in Mali dat deze toestand bestaat. Misschien een klein aantal opportunisten. Fred spreekt daar eerlijk over. Mijn grote vraag is altijd geweest: Hoe heeft het zover kunnen komen? Bij de meeste buitenlandse politici beginnen de moeilijkheden pas als ATT door Sanogo aan de kant gezet wordt omdat de democratische orde omver is gegooid. Ik zeg dat je veel meer terug moet gaan in de geschiedenis. Daarom heb ik het ook over de weeffout. Ik zit nu in Marrakech bij een goede oude trouwe Malinese vriend die ernstig ziek is. Hij is een Keita. Ook zijn behandelende artsen zijn Malinezen nl. een Keita en een Diakite. Je voelt de eenheid bij deze mensen maar zodra er een noordeling bij komt die Ould of Ag in zijn naam heeft voel je al een grotere afstand. Ze hebben het zelfde paspoort maar niet dezelfde taal en cultuur. Malinezen moeten eerst hun geschiedenis goed analyseren en eerlijk erkennen waar het fout gegaan is. Als je dat weet dan kun je pas naar een oplossing zoeken. Is die er niet dan is uit elkaar gaan ook een oplossing. De Toearegs zijn inderdaad een minderheidsgroep in Mali en daarbij komt het feit dat het overgrote deel van hen nog in vluchtelingenkampen in Mauritania zit. IBK wil niet over afscheiding of een federaal Mali praten. Er is dus een patstelling. Het akkoord heeft dus geen enkel probleem opgelost. De geschillen zullen blijven. Het aantal wapens en dus de aanvallen zullen toenemen. Libië moet eerst weer geordend worden. Ik hoop eindelijk dat we de werkelijke problemen eerst eens onder ogen gaan zien. Dan kun je pas echte en duurzame oplossingen vinden.

  5. Helga Smit schreef:

    Oké Fred, je standpunt is duidelijk, ook de feiten, maar nog steeds heb ik antwoord op de vraag, wat dan… Daar zou ik graag een discussie over aangaan. Bijvoorbeeld wat voor positie moeten we (westerse landen) innemen? Niets meer doen of juist wel en op wat voor manier? Ik denk niet dat we het kunnen negeren. We leven met elkaar op één wereldbol en hebben steeds meer elkaar te maken (economisch, ecologisch, etc.)
    Door alleen feiten neer te zetten en daaraan negatieve conclusies te trekken komen we er niet.

    Groet Helga

    • aart van der heide schreef:

      Beste Helga, niemand weet dat. Fred ook niet. Ik heb 6 weken geleden een hoge Toeareg functionaris, een goede vriend, op bezoek gehad. Hij wilde graag met leden van de tweede kamer spreken maar deze hadden geen tijd. We moeten eerst onze arrogantie van ons afwassen en daarna de schade gaan opnemen. hebben we dat echt in beeld, dan pas kunnen we luisteren naar wat de groepen daar te zeggen hebben. Zelf vrees ik dat dat nooit zal gebeuren want er zijn te veel belangen. Ook in Den Haag. De ervaring leert dan dat je het moet dood rotten. niet de beste optie dus.

  6. Helga Smit schreef:

    Sorry Aart ik had jou stuk nog niet gelezen. Naar aanleiding van je laatste zin, Natuurlijk is het goed om de werkelijke problemen onder ogen te zien. Maar hebben mensen c.q landen er niet meer aan om hun sterke kanten te benoemen en te ontwikkelen en te onderzoeken waar lichtpuntjes zijn. Ik moet even aan verschillende filosofen denken die je ook in twee verschillende gebieden kan indelen, De filosofen die voorspellen dat de hele wereld zichzelf ten gronde zal richten, bijvoorbeeld Marx en het kapitalisme, Of Hegel die juist zegt dat mensen in staat zijn om het goede uit het leven te halen en het negatieve links laten liggen.

    groet Helga

    • aart van der heide schreef:

      Dag Helga, natuurlijk hebben landen er meer aan hun sterke kanten te ontwikkelen maar dat moeten ze zelf doen. daarbij komt: wat is een land? Mensen zoals jij, Fred en ik kunnen en moeten natuurlijk als buitenstaanders observeren terwijl we weten dat we totaal geen invloed hebben. Zelfs Den Haag lacht om ons. Hun belangen zijn geheel anders. Ik ben bang dat ze onze artikelen niet eens lezen.

  7. Fred van der Kraaij schreef:

    Beste Helga,

    Je hebt gelijk dat je informeren, anderen informeren, en er met elkaar over van gedachten wisselen nog niets concreets oplevert waarmee mensen dáár iets opschieten. Helaas lopen we – en hiermee bedoel ik wat jij ‘de westerse landen’noemt – achter de feiten aan. Ontwikkelingssamenwerking was een manier om een inhaalslag te maken. Langzaamaan komen we erachter dat die optie maar een beperkte oplossing biedt, ook al door de manier waarop wij van onze kant hieraan invulling hebben gegeven: meer eigenbelang dan dat van de ander. Nederland had een voortreffelijke reputatie in Mali dankzij een jarenlang ontwikkelingssamenwerkingsprogramma. Deze reputatie is langzaam in elkaar aan het zakken, een proces dat gaande is maar dat met voortzetting van het huidige beleid van Ploumen onverbiddelijk afstevent op de afgrond. Daarnaast hebben we geleerd dat alléén Nederland de wereld niet kan redden al presenteert dezelfde Ploumen dat graag anders, getuige haar recente beslissing over de inzet van 50 miljoen euro uit het Dutch Growth Fund om het probleem van de bootvluchtelingen die Europa willen bereiken aan te pakken: middels investeringen van Nederlandse bedrijven in landen als Senegal en Ghana waar deze bootvluchtelingen helemaal niet vandaan komen! Zolang politici ons hierin willen doen geloven, weten we in elk geval wat we NIET moeten doen. Om nu op je grote vraag terug te komen: Nee, we kunnen (en mogen!) dit niet negeren. Onbaatzuchtige samenwerking tussen westerse landen en landen in Afrika is één reële optie. Er zijn voldoende lessen uit het verleden bekend om te weten wat werkt en wat niet werkt, maar zolang nationale economische en politieke belangen prevaleren komen we er niet.
    Desondanks blijf ik erin geloven. Zoals eerder gezegd, ik ben geen pessimist maar optimist. Mijn lijfspreuk is dan ook: ‘You never fail until you stop trying.’ Hoop verloren, al verloren.

    Hartelijke groeten, Fred

  8. Helga Smit schreef:

    Beste Fred

    Nu kan ik je volgen en geef je daarin ook groot gelijk in een aantal zaken, bijvoorbeeld hoe de Nederlandse media het probleem van de bootvluchtelingen weergeven en hoe de Nederlandse politiek omgaat met de problemen in Afrika. Maar dat is helaas het verhaal wat de mensen lezen. je moet eens weten wat mensen zeggen als je naar Mali gaat; ebola en militairen. Verder komt men niet.
    deze discussie zouden meer mensen moeten lezen!

    groet Helga

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *